Rust

Bijgewerkt: 27 feb 2019


Innerlijke vrede* is een aspect van de alzijdige vrede waarnaar de mens en de mysticus* streeft. De spiritualiteit van de Oosterse kerken wordt soms 'hesychasme' genoemd, naar het Griekse 'hèsuchia', rust. De spirituele* reis is een verdieping van de beleving van innerlijke vrede, tot zij de mens zo heeft ingepalmd dat hij haar kan uitdragen om zich heen.

Teresa van Jezus* beschrijft een eerste vorm van mystiek gebed als het 'gebed* van rust' omdat hier een iets grotere passiviteit optreedt. 

De hoogste vorm van mystieke omvorming* wordt door de Vlaamse mysticus Jan van Ruusbroec de 'ghemeyne mensch' genoemd, de mens die gemeenschappelijk geworden is, de mens die rust gevonden heeft en overal om zich heen rust schept, zoals de Jezus* van de vier evangelies.

Recente blogposts

Alles weergeven

Woestijn

Belangrijke metafoor voor in de spiritualiteit. De eerste karmelieten* op de berg Karmel* inspireerden zich aan de woestijnvaders, dit waren christenen, mannen en vrouwen ('woestijnmoeders' dan), die

Weg

In alle spirituele* en mystieke* tradities speelt de metafoor van de weg een grote rol: de eenwording* met en omvorming* van de mens in het Ultieme* is een gradueel en langzaam proces, een weg die moe

Vrede

Vrede is het allerkostbaarste goed. Zonder vrede kan al de rest niet. Het streefdoel van elke (spirituele) mens en van de mysticus* is de vrede: spirituele vrede in het allerdiepste centrum* — vrede m