Zoeken

Aandacht

Bijgewerkt op: 27 feb. 2019


Aandacht is bijzonder belangrijk. Zonder aandacht voor elkaar worden onze relaties harteloos en levenloos. Zonder aandacht wordt geen handwerk of intellectueel werk goed gedaan. Zonder aandacht genieten we niet echt van iets. Nochtans staat aandacht onder druk door de snelheid van de techniek en de communicatiemedia. 

Religies* zijn van oudsher methoden om tot diepe aandacht te komen, tot aandacht voor de (religieuze) Diepte*. Het Westen heeft de boeddhistische mindfulness ontdekt en wat hierin schuilt aan potentieel om tot aandacht voor onszelf en onze omgeving te komen, aan therapeutisch potentieel ook. Maar ook in het hindoeïsme en het taoïsme, ook in jodendom en islam, ook in het christendom is aandacht voor het Mysterie* en voor de alledaagse werkelijkheid cruciaal. In de mate dat het Westen non-dualistischer* wordt, gaat het inzien dat de religie een zaak van aandacht is, voor het eigen zelf, voor de ander, voor de samenleving, voor de kosmos - in zijn diepte.

Ook in de Karmel* staat aandacht centraal: de mysticus* Johannes van het Kruis* ziet 'liefdevolle aandacht' als het hoogste wat men aan eenheid* met 'God'* en omvorming* in 'God' kan bereiken. Spiritualiteit* en mystiek*: dat is naar het Mysterie kijken in de dagdagelijkse werkelijkheid en deze waarnemen in het Mysterie. Het is met 'God' de wereld aandachtig liefhebben.

Recente blogposts

Alles weergeven

Belangrijke metafoor voor in de spiritualiteit. De eerste karmelieten* op de berg Karmel* inspireerden zich aan de woestijnvaders, dit waren christenen, mannen en vrouwen ('woestijnmoeders' dan), die

In alle spirituele* en mystieke* tradities speelt de metafoor van de weg een grote rol: de eenwording* met en omvorming* van de mens in het Ultieme* is een gradueel en langzaam proces, een weg die moe

Jezus noemde zijn leerlingen geen dienaars maar vrienden. Een feministische theologe spreekt van de 'Witte Donderdagrevolutie': christendom is geen hiërarchische en volmaakte organisatie, geen patriar