Teresa van Jezus (van Ávila)

Bijgewerkt: 27 feb 2019


Spaanse mystica, geboren in 1515 te Avila en gestorven in 1582 te Alba de Tormes. Zij trad als jonge vrouw in bij de Spaanse karmelietessen*, waar zij een vurig maar onopvallend leven leidde, terwijl zij meermaals ernstig ziek was. In 1562 stichtte zij een nieuw klein klooster te Avila, begin van een lange reeks kloosterstichtingen, waarmee de zgn. 'teresiaanse Hervorming'* van de Spaanse karmelietessen* begon. Met de hulp van Johannes van het Kruis* bracht zij ook een hervorming van de Spaanse karmelieten teweeg.

Voor haar eigen medezusters schreef zij enkele werken waarin zij het pad van het gebed* en de mystieke* vereniging* met de goddelijke liefde* uitzet:

  • 'Leven' (autobiografie met een beschrijving van ervaringen van gebed*, o.m. met de metafoor van vier wijzen van irrigatie),

  • 'Weg van Volmaaktheid' (spiritueel commentaar op het Onzevader, met de vaak terugkerende metaforen van de bron en de weg),

  • 'Kloosterstichtingen',

  • 'Innerlijke burcht', haar rijpste werk (het menselijke hart voorgesteld als een concentrische verdieping* van 'wal' tot 'wal' tot men in de binnenste kring het 'vertrek van de kasteelheer' binnentreedt: de totale omvorming* in goddelijke liefde* en in Jezus die Teresa als een 'geestelijk huwelijk'* duidt.


In 1970 werd zij tot 'lerares van de Kerk' uitgeroepen.

Recente blogposts

Alles weergeven

Woestijn

Belangrijke metafoor voor in de spiritualiteit. De eerste karmelieten* op de berg Karmel* inspireerden zich aan de woestijnvaders, dit waren christenen, mannen en vrouwen ('woestijnmoeders' dan), die

Weg

In alle spirituele* en mystieke* tradities speelt de metafoor van de weg een grote rol: de eenwording* met en omvorming* van de mens in het Ultieme* is een gradueel en langzaam proces, een weg die moe

Vrede

Vrede is het allerkostbaarste goed. Zonder vrede kan al de rest niet. Het streefdoel van elke (spirituele) mens en van de mysticus* is de vrede: spirituele vrede in het allerdiepste centrum* — vrede m